Browsing Tag

sporten

Fit

Jelysa ging naar Italië en miste haar vlucht

Eindelijk is het zo ver. Samen met mijn vriendin, die ik  7 maanden niet heb gezien, ga ik drie dagen naar onze vriendin in Italië die daar naartoe is geëmigreerd. Wat heb ik hier naar uitgekeken. Maar……… Om een lang verhaal kort te maken; wij zijn die dag niet aangekomen omdat wij onze vlucht hebben gemist (vraag er maar niet naar).

Lees Verder

Fit

BLOG #1 VAN FITCHICK JELYSA

SPORTVERLEDEN

Al mijn hele leven ben ik een sporty-spice. Zo eentje die alles wat met sport te maken had leuk vond. Gym was mijn favo vak op school en in mijn vrije tijd kon je mij buiten vinden terwijl ik aan het tennissen, skeeleren, bomen klimmen of touwtje springen was. Op mijn zevende ben ik begonnen met handbal en vanaf mijn tiende jaar ook met “streetdance”. Beide heb ik sinds vorig jaar weer opgepakt.
Lees Verder

Fit

IK BEN ELLEN EN IK HEB LYME (2)

Ik ren regelmatig door het bos en lig in het park op het gras krachttraining te doen. Omdat je in de zomer veel hoort en leest over Lyme -maar nog lang niet genoeg- dacht ik aan een vriendinnetje van mij, Ellen. Zij heeft de ziekte van Lyme, opgelopen door een tekenbeet. Hieronder lees je deel 2 van haar verhaal.

– Denise

(Lees deel 1 hier)

Ik heb nooit gezien dat ik gebeten ben door een teek. Had ik het maar gezien, dan is het makkelijker om een verband te leggen. Ik liep veel in het bos, maar het zou ook kunnen dat ik al eerder ben besmet en de ziekte toe heeft geslagen op het moment dat ik lichamelijk wat zwakker was. Dat blijft gissen.
Naast de infectie met Lyme had ik ook een co-infectie te pakken. Dit zijn infecties die de teek met zich meebrengt, door bijvoorbeeld eerst op een kat of een hond gezeten te hebben.

Ik begon al vrij snel met een kuur om mijn co-infectie te bestrijden. Vanaf het moment dat ik daarmee begon voelde ik aan mijn lichaam dat het direct in gevecht ging. Het was een lange en vrij zware weg doordat ik iedere week 2x per week naar de kliniek toe gereden moest worden, want zelf kon ik dit niet. In de kliniek kreeg ik via een infuus zware antibiotica toegediend. Ik viel 10 kilo af en kon op de dagen dat ik infusen kreeg niets doen, maar steeds ging het een stapje beter. Tijdens deze periode steunde mijn familie mij zo ontzettend dat ik niet weet wat ik zonder ze had gemoeten. Ze hebben altijd in mij geloofd en daar ben ik ze voor eeuwig dankbaar voor.

De diagnose Lyme is dus erg moeilijk te stellen in de reguliere zorg, in Nederland. Ten eerste door het breed scala aan klachten en doordat de ziekte van Lyme de ultieme nabootser van andere ziektes is, zoals fibromyalgie, lupus, MS, ME, Parkinson, dementie etc. Misdiagnoses zijn helaas aan de orde van de dag. Uiteindelijk is het hebben van Lyme niet alleen een gevecht tegen de ziekte zelf, maar het is ook een gevecht tegen de zorg, de arbeidsinstanties, de buitenwereld en soms zelf tegen je geliefdes naast je. Lyme is onbegrijpbaar, onzichtbaar en onvoorstelbaar voor een buitenstaander!

Het probleem begint al bij de besmetting. Als er zich een rode ‘kring’ rond de beet vormt weet je zeker dat de teek de bacterie heeft overgedragen. Echter, in 50% van de gevallen wanneer je ook besmet raakt, krijg je geen kring. De diagnostiek van de ziekte hier in Nederland is onnauwkeurig omdat er wordt getest op de aanwezigheid van anti-lichaampjes. Omdat de bacterie zich kan muteren is hij niet zichtbaar voor ons immuunsysteem en worden er dus ook geen anti-lichaampjes aangemaakt! Het komt vaak voor dat een test die een negatieve uitslag geeft dus vals negatief is. Huisartsen en doktoren weten hier helaas te weinig van, waardoor ik en zoveel andere lymepatiënten helaas gedwongen naar het buitenland moeten voor behandeling.

Nu, 5 jaar later, mag ik zeggen dat ik toch redelijk mijn leven weer terug heb! Het blijft een constant gevecht om mijn energie goed te verdelen en door te zetten als ik eigenlijk alleen maar op de bank wil liggen. Ik werk parttime, woon samen met mijn vriend en we hebben een mooi huis gekocht. Ik ga weer op vakantie, doe aan krachttraining en heb zelfs de Alkmaar City Run gelopen afgelopen maand! Als je me dit 3 jaar terug had verteld had ik je uitgelachen. Ik ben ongelooflijk dankbaar dat ik dankzij behandeling er weer een beetje bovenop ben en kan weer genieten van de dingen in het leven, die voor anderen de normaalste zaak van de wereld zijn.

Tot slot: Laat je niet ontmoedigen door zo’n klein rotbeestje, maar blijf genieten van je loopsessies! Want zoals ik deze blog begon: voorkomen is zoveel beter dan genezen!

Check jezelf na het hardlopen altijd op teken. Draag ook het liefst geïmpregneerde sokken, die je zo hoog mogelijk optrekt. Teken komen van onder, niet van boven! Laat het er niet bij zitten als je gebeten bent en ga direct naar de huisarts voor een antibioticakuur.

Fit

IK BEN ELLEN EN IK HEB LYME (1)

Ik ren regelmatig door het bos en lig in het park op het gras krachttraining te doen. Omdat je in de zomer veel hoort en leest over Lyme -maar nog lang niet genoeg- dacht ik aan een vriendinnetje van mij, Ellen. Zij heeft de ziekte van Lyme, opgelopen door een tekenbeet. Hieronder lees je deel 1 van haar verhaal.

– Denise

Mijn naam is Ellen, 27 jaar oud en heb sinds 5 jaar de ziekte van Lyme. Juist omdat je zo weinig hoort over deze ziekte en Lyme zoiets heftigs is, vind ik het fijn om op allerlei manieren mijn kennis te delen. Want voorkomen is zoveel beter dan genezen!

De ziekte van Lyme is de snelst groeiende infectieziekte wereldwijd. Deze wordt veroorzaakt door de bacterie Borrelia Burgdorferi. De meest bekende besmettingsbron hiervan is de teek, maar veel andere insecten zijn ook dragers zoals o.a. muggen, vlooien en horzels. Ook is de ziekte overdraagbaar van moeder op ongeboren kind (zwangerschap).
Teken zitten in struikgewas, bomen en op grassprieten te wachten tot een gastheer langskomt. Dit zijn dus dieren zoals paarden en schapen, maar dus ook mensen. Hardlopers en natuurliefhebbers dus opgelet! Naar schatting zijn er 1.500.000 tekenbeten per jaar in Nederland en ongeveer 20% van deze teken draagt deze bacterie met zich mee. Dat betekent 300.000 besmettingen per jaar.

De ziekte is bij een acute besmetting goed behandelbaar met antibiotica. Helaas in mijn geval was ik er veel te laat bij en blijft dit veelal een ongeneeslijke ziekte. Er is geen medicijn, vaccin of goed behandelplan voor handen. De behandelingen die er wel zijn bieden geen enkele garantie tot herstel en worden niet vergoed door de zorgverzekeraars in Nederland.

Vanaf kinds af aan was ik altijd erg sportief. Voordat ik klachten kreeg trainde ik minimaal 5 keer per week! Ik deed op wedstrijdniveau aan kickboksen, 2x per week 10 km hardlopen, conditietrainingen in de duinen enzovoorts. Daarnaast fietste ik dagelijks een half uur van en naar mijn werk, wat ik fulltime deed. Maar in de zomer van 2010 kreeg ik griep. Een normaal griepje dacht ik, maar helaas gingen de klachten niet over. Sterker nog, ik kreeg er van alles bij. De huisarts vermoedde Pfeiffer, maar dit bleek het niet te zijn. Ik werd doorgestuurd naar de internist in het MCA maar ook die kon ‘niets’ vinden. Het zou waarschijnlijk liggen aan mijn psychische gesteldheid en ik moest maar een paar weken rust houden. Het is echt ongelooflijk hoe snel medici bij gebrek aan beter je een label geven dat je klachten een psychische oorzaak hebben. Ik voelde in iedere cel van mijn lichaam dat het iets lichamelijks was en niet iets wat tussen mijn oren zat. Maar ga maar eens dokters overtuigen zonder ‘bewijs’.

Mijn klachten werden steeds erger. Ik moest weer bij mijn ouders gaan inwonen en kon niet meer werken. Dagen verstreken dat ik op bed lag en verder niets kon doen, omdat ik simpelweg de energie niet had. Ik kon niet meer helder nadenken, ook wel bekend als ‘brain fog’ en had allerlei andere klachten zoals hoofdpijn, darmklachten, geheugenverlies, concentratieproblemen, griep, overgevoeligheid voor geluiden en licht, oorsuizen en koorts. Aan de buitenkant zag je niets en dat maakte het voor mij alleen maar lastiger. Vaak stuitte ik op onbegrip. ‘Je ziet er wel gewoon goed uit!’. ‘Iedereen is wel eens moe, gewoon even goed slapen en dan ben je er weer’. Helaas gold dat voor mij niet. Het maakte me alleen maar boos. Alsof de buitenkant per se laat zien hoe het er binnen in je lijf aan toe gaat!

Uiteindelijk ben ik na een paar maanden via een kennis bij de Oosteinde Walborg Kliniek in Amsterdam terecht gekomen. Zij hebben mij op echt bijna alles getest. Voor de dokter was het eigenlijk al meteen duidelijk bij het eerste consult en stuurde mij door naar een laboratorium in Duitsland, omdat de testen hier in Nederland niet toereikend zijn. In Keulen werd ik getest op Lyme en co-infecties. BINGO. Lyme was een feit. Ik was opgelucht maar bang tegelijk. Wat nu?

Lees hier deel 2 van Ellen’s verhaal over de ziekte van Lyme.

Fit / Food

5 VOEDING VALKUILEN VOOR RUNNERS

Wie goed sport, maar slecht eet, komt geen spier verder. Wat zijn de 5 grootste voedsel fouten die sporters maken?

1. JEZELF TRAKTEREN NA EEN WORKOUT

‘Ja maar ik sport heel veel dus dan kan ik ook heel veel lekkers eten’ Natuurlijk heb je meer voeding nodig als je veel sport, maar die repen chocola heeft je lijf echt niet nodig hoor, ook niet als je van hier naar het volgende dorp rent. Probeer jezelf niet elke keer te belonen als je hebt gesport, ook niet met alcohol. Zoek een andere traktatie zoals een bad met een goed magazine of een massage zo 1x in de paar weken. Tegenwoordig zijn er veel wat goedkopere salons waar ze prima masseren.

2. ETEN NET VOOR HET RENNEN

Het is aan te raden om minimaal 30 minuten tussen je laatste kleine hap (zoals een banaan enz) en je rondje. Zo geef je je lijf de kans om het voedsel te verteren en te gebruiken als brandstof die je nodig hebt tijdens je run. Heb je echt een grote maaltijd achter je kiezen probeer er dan echt 1,5 uur tussen te houden. Je zult merken dat je anders sneller steken krijgt en je niet lekker voelt. Dit is natuurlijk per persoon verschillend dus luister altijd naar je lijf.

3. SPORTDRANKJES

Na de runs die ik de afgelopen tijd een paar keer heb gerend staan ze bij de finish vaak klaar met zo’n knal oranje AA. In zo’n mooi flesje zitten zo ongeveer 14 theelepels suiker. Ik zeg proost! Natuurlijk heeft je lijf na 10 km niet zo’n mega suikerbom nodig. Eigenlijk zijn dit op maat gemaakte drankjes voor de sporters die urenlang zichzelf in het zweet werken en dan even een energieboost nodig hebben. Niet voor mij als huis-tuin-en-keuken runner. Loop je de halve of hele marathon dan raad ik je wel aan iets in deze trant te kiezen maar als je al zover bent neem ik aan dat je daar al wel van op de hoogte bent.

4. ZWAAR ONTBIJTEN VOOR JE RUN

Een absolute afrader is om uitgebreid te gaan ontbijten voor je run. Dit valt zwaar voor je lijf en die moet veel energie gebruiken om alles te gaan verteren, en deze energie heb jij nou net nodig. Neem lekker een stuk fruit (min 30 minuten voor je run), daar red je het echt op. Zorg wel dat je goed na je workout eet, en niet te eenzijdig.

5. ALLEEN EIWIT

Hoe vaak zie je wel niet sporters na hun workout lurken aan een eiwitshake? Heel goed natuurlijk want de eiwitten zorgen voor een goed spierherstel. Maar maak je after-workout maaltijd niet te eenzijdig. Probeer ook je koolhydraten binnen te krijgen (fruit, volkorenrijst, pasta enz) Of maak een smoothie met yoghurt, fruit en een lepel kokosvet. Probeer dit altijd binnen 30 min. te eten na je workout.

Ik hoop dat jullie wat hebben aan deze tips. Wees niet té streng voor jezelf maar probeer een mooie tussenweg te vinden. Als je het lastig vindt om een andere levensstijl aan te nemen kan je altijd na denken over voedingscoaching.

Oh, en vergeet vooral niet af en toe lekker een patatje mayo of mars te eten 😉

Liefs Bo

 

Bron: Gezond eten magazine

Fit

DE MAKEOVER VAN DE GEORDIE SHORE MEIDEN

Wat is het toch knap als mensen met overgewicht de knop om kunnen zetten en hun droomfiguur krijgen. Zo ook de meiden van de MTV serie Geordie Shore. Ja ik geef het toe, ik volg de serie. De gezelligheid in het huis, ruzie’s, avondjes uit, uren lange make up- en haar voorbereidingen (ja ook bij de mannen), meters lange haarstukken en laten we de wimpers vooral niet vergeten, opgespoten tieten, lippen en weet ik wat nog meer,  liters alcohol en de nodige vreetbuien daarna, is toch altijd weer even lachen. Helaas is zo’n levensstijl vragen om een lichamelijke problemen, zowel de binnenkant als buitenkant. Je zag de meiden met de maanden groeien, nu hebben ze allemaal een personal trainer en wat zien ze er goed uit! Helaas zijn we niet allemaal bevoorrecht met een personal trainer maar ik ben van mening dat als je iets wilt je het op eigen kracht ook kunt bereiken.

Het blad Grazia heeft een mooi overzicht gemaakt van de make overs van Vicky, Holly, Sophie en Charlotte. You go girls!

BEKIJK DE MAKEOVER HIER

Fit

HUISPAK OF SPORTPAK?

Sportpak of huispak. Discipline, volharding, doorzettingsvermogen; geef het beestje een naam. Hardlopers weten wat ik bedoel, discipline hebben is misschien nog wel belangrijker dan je conditie. Lees Verder