Browsing Tag

marathon

Ultramarathon
Fit

Ultramarathon lopen: van 60 kilometer naar 112

Afgelopen voorjaar liep ik mijn tweede ultramarathon, de 60 van Texel. Na maanden van training in de vorm van het rennen van ‘normale’ marathons (of afstanden die daarbij in de buurt kwamen), ongeveer 6 uur in de week kracht- en intervaltraining op de sportschool en misschien nog een keer zwemmen tussendoor, was ik er klaar voor. Lees Verder

Fit

Berenloop 2016: we fit together!

We stappen samen in Harlingen op de veerboot naar West-Terschelling, ik met mijn support team Katrin en heel wat andere lopers. We zijn een beetje nerveus, sommigen van ons ruiken nu al een beetje naar angstzweet. We hebben er zin in! De (halve) marathon van Terschelling, de Berenloop, staat vandaag op het programma. Lees Verder

Fit / Snel-fit

De halve marathon van Amsterdam 2016

Januari 2014. Dat was de laatste keer dat ik een halve marathon, 21,1 kilometer, rende. Ik kijk met enorm veel respect naar marathonlopers, maar vind het persoonlijk al een hele prestatie om de halve marathon te lopen. En gisteren, toen ik meedeed aan de halve marathon van Amsterdam werd dat gevoel bevestigd. Een spontane actie (ik besloot tijdens de vrijmibo afgelopen vrijdag dat ik mee zou doen) en erg spannend. Het was zo lang geleden dat ik zo ver liep, en tijdens al die trainingen die ik geef, loop ik nooit verder dan 6 kilometer. Zou ik het wel halen? Lees Verder

Fit

BUCKET LIST

Vandaag loop ik de Alkmaar City run. Mijn tweede run sinds mijn bevalling, ik ben inmiddels weer 2 maanden aan het trainen. 10 kilometer! Wordt wel even afzien. De afstand red ik wel, maar mijn snelheid heb ik nog niet terug. En dat parcours van de city run. Sorry, ik vind het helemaal niks. Al die korte stukken, veel bochten. Not my cup of tea. Dat zette me aan het denken. Welke runs staan op mijn bucket list? Sowieso de vraag, loop ik ooit een marathon? Ambitieus als ik ben zeg ik ja. Ja, ik ga dat ooit doen.

HEUVEL OP, HEUVEL AF

Eerst maar eens een thuiswedstrijd: de Zeven Heuvelenloop. Ik zou al 2 keer meedoen, jaar 1 was ik niet voldoende getraind en jaar 2 was ik zwanger. Schijnt een prachtig, glooiend parcours te zijn, met veel afwisseling en enthousiaste supporters langs de route. Daar worden we blij van. Runs door mooie natuur zijn toch het aller, allerfijnst.

MARATHON BIG SUR

Al zoveel over geschreven, moet 1 van de geweldigste runs ever zijn. De reden is makkelijk te bedenken: deze route, met 45.000 lopers, loopt vrijwel geheel langs een van de mooiste wegen van Californië, die van Big Sur. Voor de gelegenheid sluiten ze het verkeer op langs de met mooie landschappen omgeven California State Route 1. De marathon eindigt in de stad Carmel, bekend z’n artistieke vibe.

TOCH OOK EEN OBSTACLE RUN

Een vriend van mij vertelde onlangs dat hij mee gaat doen met de Strong Viking Run, verkozen tot de beste obstacle run van Nederland. Zo’n bootcamp van 19 km trok me eigenlijk nooit echt aan, maar na zijn enthousiaste verhaal overweeg ik toch om me in te schrijven. 23 mei al, maar dan kies ik voor de 7 kilometer. Kan te gek ook, hè. Lijkt me wel een heel andere soort uitdaging dan een halve marathon, wat tot nu toe mijn grootste fysieke uitdaging is geweest. Lekker onder stroom gezet worden, bijna verdrinken en kotsen van uitputting. Heerlijk.

ICH BIN EIN BERLINER

En tot slot de marathon van Berlijn. Omdat Berlijn een toffe stad is, en de route voert langs historische plaatsen in hartje Berlijn. De Berlijn Marathon staat bekend om haar supersnelle, vlakke parcours. Het wereldrecord is hier al meerdere keren verbeterd. Jaarlijks staan er rond de 35.000 lopers aan de start.

Dus dat. Er moet immers wat te wensen zijn niet waar? Pfff, wat doe ik mezelf aan, om dit zwart op wit te zetten. Maar we gaan ervoor. Ren je mee?

x Denise

Fit

HET IS BIJNA ZO VER

35 kilometer. Als je het snel zegt lijkt het niks. Maar we hebben het hier over vijfendertig (35!) kilometer rennen als generale repetitie voor de marathon van Rotterdam. Drie weken voor de due date moet het gebeuren dus sta ik zondagochtend 22 maart om 07.00 uur op. Het weer is perfect voor een lange duurloop alleen de zin is ver te zoeken. Ik moet alle zeilen bijzetten om dit klusje te klaren. Maar ik laat mijn geen zin voor wat het is en ga gewoon. Just do it, zoiets.

Heel bewust kies ik er voor om die 35 km alleen te lopen. Na drie uren en 49 (negenenveertig!) minuten zit het erop. En heb ik het gewoon gedaan. Het markeert een moment tussen alle lange duurlopen en de marathon zelf. Het voelt wat gek, het meeste huiswerk is gedaan. Nu is het tijd voor taperen (trainingsintensiteit drastisch afbouwen), rusten en eten. En na deze 35 km weet ik absoluut zeker dat ik er klaar voor ben. Ik kijk uit naar mijn tweede marathon.

zcr

Runner’s World Dreamteam 2015 bij de Zandvoort Circuit Run

Een weekje later loop ik met het Runner’s World Dreamteam de Zandvoort Circuit Run in echt Hollands hondenweer. Binnen drie minuten ben ik doorweekt tot op mijn string maar geloof het of niet, ik heb heerlijk gelopen. Het parcours is afwisselend, eerst 4 km over het circuit, dan 4 km over het (smalle) strand en aansluitend 4 km door het dorp. Waar zelfs wat enthousiastelingen de lopers in de stromende regen staan aan te moedigen. De 12 km waren voorbij voordat ik er erg in had en ik finish in 1.07.

Marathon_Rdam

www.nnmarathonrotterdam.nl

Nu is het voorbereiden op de marathon zelf. Dat doe ik door het er vooral niet over te hebben en verder net te doen of ik gek ben. Over een ding maak ik me serieus zorgen en dat is de temperatuur op de dag zelf. Alle trainingen heb ik gedaan onder de 10 graden en nu lijkt het 12 april a.s. 18 graden te worden. Dat is voor mij een kleine ramp. Omdat ik slecht mijn warmte kwijt kan en bekend ben met serieuze zonnesteken is dit alles wat ik niet wil en niet gezond voor me is. Het zal me toch niet gebeuren dat ik moet uitvallen of mijn tempo zodanig moet aanpassen dat mijn marathon meer op snel wandelen gaat lijken? Dat al mijn “werk” voor niks is geweest? We zullen zien, ik kan hier helemaal niets aan veranderen.

A butterfly can swipe it’s wings and everything will be different, zoiets.

Liefs, Esther

___

Esther, een enorm enthousiaste, energieke ongeveertiger die zich op eigen-wijze door het leven beweegt. Houdt er een gezonde levensstijl op na maar is ook niet vies van een avondje doorzakken. Newyorkcitytripper, geeft yogales en loopt hard – maakt deel uit van het Runner’s world Dreamteam – en is op weg naar haar tweede marathon.
Also on Facebook – Twitter – Pinterest – Instagram

Fit

DE MAAND VAN ESTHER VAN HET RUNNER’S WORLD DREAMTEAM

Om 09.30 uur geef ik nog helemaal “zen” een yogales en om 12.00 uur ben ik bloednerveus. Ik ben onderweg naar de start van de halve marathon van Egmond en we hebben de wind pal tegen. Windkracht 8! Terwijl ik fiets vraag ik me af waar ik eigenlijk allemaal mee bezig ben. Zo leuk is dit niet. En vraag ik me (niet voor het eerst) ernstig af of ik het eigenlijk wel kan, zo’n eind rennen. Zo fit ben ik (nog) niet en dan die wind … Maar hé, hier wordt mentaliteit geboren en natuurlijk ga ik van start.

1

Ik laat mijn ego varen en kies ervoor om de halve van Egmond als een training te benaderen. Het wordt een lange langzame duurloop waarbij mijn hartslag niet hoger komt dan 150. Het is voor mij belangrijk om mijn basisuithoudingsvermogen te verhogen en dat doe ik door te lopen in de lagere hartslagzones. Daarbij ben ik nog niet helemaal hersteld van een kuitblessure en heb ik nog weinig lange afstanden in de benen. Eenmaal onderweg verdwijnen de zenuwen en geniet ik volop. Ja, het waait heel hard maar het valt me eigenlijk nog mee. Het is relaxed om niet zo “hard” te lopen en ik vermaak mezelf met het spotten van bekenden langs de kant. Ook ben ik druk met mijn horloge, heuvel op is zomaar 10 hartslagen hoger en dat moet ik meteen herstellen. Ik finish in 2.24 en ben hartstikke tevreden. Niet zozeer met mijn tijd maar met het behalen van mijn doelstelling.

2

Voorafgaand aan Egmond breng ik nog een bezoekje aan Runnersworld Alkmaar. Mijn schoenen lijken niet stabiel genoeg voor mijn rechtervoet en met behulp van Paul Jan zoeken we naar mogelijkheden om iets meer stabiliteit te creëren. Na heel wat heen en weer rennen besluiten we andere zooltjes in mijn schoenen te doen en schaf ik een paar compressiekousen aan. En het lijkt te werken want na Egmond heb ik nergens last van.
Ondertussen krijgt Newyorkcitytripper Daphne ook leuk nieuws “congratulations, you’ve been selected for the 2015 United Airlines NYC Half” leest ze in haar mail. Na de hele marathon, een halve marathon in Queens en flink wat voor de fun loopjes in New York City kan Daphne straks ook DE halve op haar New York running CV zetten. Hoe cool is dat?

3

En dan staat alweer het volgende evenement met het Runner’s World Dreamteam op het programma. Op 24 januari geeft het KNMI code oranje af, het is glad door sneeuw en ijzel. Er rijdt geen trein. En deze dame moet naar België voor een halve marathon. We gaan toch, rijden lekker door en de eerste sneeuw zien we pas als we de grens over zijn. In de kleedkamer wordt ons vol ongeloof gevraagd “dus jullie komen helemaal uit Nederland om hier een halve marathon te lopen?”. Als ik bevestigend antwoord kan ik nog net inslikken dat ik deze zelf ook niet had bedacht. We zijn bij de Powerplus natuurloop van Lier. Het parcours vind ik wat saai maar de sfeer is goed en alle lof voor de organisatie want zij hebben er voor gezorgd dat het glibberen en glijden tot een minimum beperkt blijft. Ik loop lekker, dit x niet op hartslag maar op gevoel. Maar wat me nog nooit eerder is gebeurd ervaar ik nu wel. Rond de 12 km krijg ik trek. Ik probeer mezelf af te leiden door te zeggen dat het echt niet kan, ik heb genoeg gegeten en dit gevoel zal snel verdwijnen. Not. Rond de 16 km stoppen de ladies die al een tijd voor me lopen voor een drink/eet pauze. Ik zie gelletjes en druivensuiker voorbij komen en kan niet anders dan zeggen dat ik niets bij me heb. Van een sympathieke dame krijg ik 4 druivensuikers in mijn hand gedrukt. En oh wat ben ik er blij mee! Ik heb ze in no time op en voordat ik het weet loop ik weer lekker. Dit gaat mij niet weer gebeuren, lesson learned. Bij de finish word ik door de speaker onthaald “Esther van het Runner’s World Dreamteam” en krijg ik direct een camera op me gericht en word ik geïnterviewd. Niks niet even lekker douchen, omkleden en een make-upje en een beetje leuk “op beeld”. Alles went zullen we maar zeggen. Als ik na een lange dag thuis kom ligt er een pakje voor me klaar. New Balance heeft nieuwe loopschoenen opgestuurd. Is dat leuk of niet?

4

En nu? Meters maken! Minimaal drie maar bij voorkeur vier x trainen in de week en in het weekend loop ik een duurloop van toch wel een kilometer of 20. 8 februari staat de halve marathon van Groet uit Schoorl op de planning. Het eerstvolgende Runner’s World Dreamteam evenement is 15 februari in Spijkenisse, daar gaan we een “road2rotterdam“-traningsloop van 25 km doen. Waarover een volgende x meer!

Liefs Esther

Esther, een enorm enthousiaste, energieke ongeveertiger die zich op eigen-wijze door het leven beweegt. Houdt er een gezonde levensstijl op na maar is ook niet vies van een avondje doorzakken. Newyorkcitytripper, geeft yogales en loopt hard – maakt deel uit van het Runner’s world Dreamteam – en is op weg naar haar tweede marathon.
Also on FacebookTwitterPinterestInstagram

logo

Fit

ROBIN.

Ik schrijf blogs. Meestal over de wereld van het hardlopen, maar soms ook wat meer over privé dingen. Dat wordt een beetje van je verwacht. Deze blog is voor mij extra speciaal, gaat over de geboorte van mijn dochtertje Robin. Op 30 december vond ze het genoeg geweest in mijn buik, ze wilde denk ik nog even wat van 2014 zien. Zo enorm bijzonder, daar kan geen halve, hele of ultra marathon tegenop.

Het best bewaarde geheim onder vrouwen: de bevalling. Een absolute topprestatie, die ik als zeer getrainde hardloper misschien wel een beetje heb onderschat. Wat een oerkracht, wat een mentale kracht en wat een enorme inspanning moeten wij leveren om een nieuw mens op de wereld te zetten.

Wow. Als ik dit schrijf kan ik het nog steeds niet geloven. Dat klein meisje van iets meer dan 3 kilo, die nu boven heerlijk ligt te slapen, zat minder dan 2 weken geleden nog in mijn buik. En wat doet ze het goed! Ik ben van plan weer snel fit te worden. Op dag 3 na de bevalling maakte ik mijn eerste rondje buiten (niet rennend natuurlijk) en nu herinnert alleen een klein buikje nog aan de zwangerschap. Maar, voordat ik weer serieuze kilometers maak, zijn we een paar maanden verder hoor…

2014 was in meerdere opzichten het meest bijzondere jaar uit mijn leven. Bo en ik startten in januari met Snel Fit, wat ook voelt als een kind. Het heeft ook dagelijks aandacht en focus nodig, net als mijn kleine Robin. Samen met Robins papa genieten we nog even na van de kraambubbel, en bereid ik me langzaam al voor om over een week of 5 het hardlopen te hervatten.

X Denise

Fit

ESTHER VAN HET RUNNER’S WORLD DREAMTEAM DOOR DE SCAN IN HET ENERGYLAB

Speciaal voor Snel Fit zal Esther van het Runner´s world Dreamteam bloggen over haar avontuur. Uit 1185 aanmeldingen is zij, met nog 3 gelukkigen, uitgekozen en worden gevolgd in voorbereiding op de Rotterdam Marathon. Volg hier haar verhaal over de trainingen onder begeleiding van Rob Veer, haar goodies van de grote sponsor New Balance en exclusieve uitnodigingen naar sportieve uitjes.

RISE AND NOT SO SHINE

Mijn wekker en telefoon staan ingesteld om 04.00 uur. Vlak voor Kerst gaan we weer een dagje op pad met het Runner’s World Dreamteam. Om 09.00 uur worden we verwacht bij het Energylab in Paal-Beringen in Belgie. Omdat de wekker zo vroeg staat slaap ik niet. Dat is niet logisch, maar hier spreekt een yogajuf met neurotische trekjes. In Uitgeest haalt Ramiro, de redacteur van Runner’s World Magazine mij op. Op het perron ren ik vlug richting het tunneltje onder het station door (bah, ik haat spoortunneltjes, zeker midden in de nacht) naar de voorkant van het station. Geen Ramiro. En dan kijk ik nog eens goed om me heen. Dit lijkt toch wel heel erg op Castricum. Voor de zekerheid ren ik – weer door het tunneltje – terug naar het perron en dan weet ik het zeker; ik ben in het holst van de nacht uitgestapt op een plek waar ik echt niet moet zijn. Ramiro reageert relaxed “ik kom er aan” en mompelt iets van “wij zeggen op de redactie altijd als het makkelijk was kon iedereen het wel” maar wat zal hij van me balen.

ENERGYLAB

Wel eens, na een doorwaakte nacht, op een loopband gestaan terwijl er elke 5 minuten in je oor wordt geprikt om een druppel bloed af te nemen? Hijgend op een loopband onder drie joekels van TL bakken met een draaiende camera op je gericht? Terwijl vier mannen je met de armen over elkaar op staan te nemen? Vaag vang ik iets op over zuinig lopen. Over lactaten. Het is warm en ik ben heel blij met het luchtige loopsetje dat New Balance mij nog even heeft opgestuurd. Mijn hartslagmeter piept, huh, zit ik al zo hoog? De blik maar weer naar voren gericht. Daar hangt een tv met beelden van de Rotterdam Marathon van afgelopen april. Ook ik ging daar juichend over de finish, geen man met de hamer gezien. Maar nu dan, ik zit er na 10 minuten al helemaal door heen. We zijn met het Dreamteam bij Energylab voor een conditietest op een loopband. Uit de bloedstalen wordt onze melkzuurconcentratie gemeten en na afloop krijgen we een overzicht mee naar huis waarin onze hartslagzones voor de verschillende trainingsvormen staan genoteerd. In het kort komt het er op neer dat ik nu weet binnen welke hartslagzones ik moet trainen om mijn basis uithoudingsvermogen te verhogen. En dat is nodig ook want waar het wel snor zit met mijn intensieve uithouding en maximale prestatievermogen heb ik in de basis nog een hoop te doen. Voor mij betekent dat ik nu echt moet overgaan op het lopen van lange langzame duurlopen met een hartslag die niet boven de 150 uitkomt. Als toetje toe mogen we onder een DXA scan waarmee een analyse van de lichaamssamenstelling wordt uitgevoerd. Gelukkig ziet dat er wel goed uit, ik heb niets te klagen over mijn BMI en botdichtheid en de verdeling van mijn spiermassa.

energylabDe DXA scan bij het Energylab

RUNNERSDIP

Ik verkeer in een soort van lopersdip en kom maar niet in mijn ritme qua trainen. Half december krijg ik wat last van mijn rechtervoet. Wat ik eerst wijd aan mijn nieuwe beauties van laarsjes met een vrij hoge hak, waarop ik gelijk een halve dag door het centrum van Utrecht heb gelopen. Daarna denk ik dat het door mijn nieuwe sneakers komt. Maar als ik ’s nachts wakker word van een pijnscheut onder mijn voet vrees ik ineens het ergste. Ik google op hielspoor, stop resoluut met rennen en maak een afspraak met een fysiotherapeut. Gelukkig sluit hij hielspoor uit, mijn korte kuitspier is gestressed. Waarschijnlijk doordat ik op nieuwe loopschoenen gelijk en de Bruggenloop ben gaan doen en een week later een trail van 17 km. Zit iets in. Dry needling is het antwoord op mijn kwaal en ik voel direct verbetering. Na 10 dagen niet rennen liep ik vandaag een rustige duurloop van 11 km en dat ging prima. En wat was het heerlijk buiten, in mijn uppie, muziekje op, de lucht was blauw, het zonnetje scheen … nog twee van dit soort loopjes en ik ben er klaar voor om mijn trainingsschema – maar nu echt – weer op te pakken. Als ik thuis kom heb ik een mailtje van Rob Veer, de looptrainer van ons Dreamteam. Of ik wat vaker wil mailen hoe het gaat.

na marathon rdamKort na de finish van de Rotterdam Marathon

LASTIG, LASTIG

Het eerstvolgende loopevenement dat gepland staat is de halve marathon van Egmond. Een stoere loop zonder al te veel toeters en bellen. Ik ken het gebied goed want train er regelmatig. Nu moet ik kiezen of ik daar een, voor mij beetje acceptabele tijd ga lopen (zo rond de twee uur), of dat ik deze klassieker ga gebruiken als lange langzame duurloop waar ik op een hartslag rond de 145/150 ga lopen. In dat geval zal ik er een heel stuk langer over doen. Lastig lastig, ik ben er nog niet uit. En twee weken later gaan we weer met het heel gezellige Runner’s World Dreamteam op stap. Er is genoeg tijd om bij te praten want we reizen voor een halve marathon af naar België. Dat wordt mijn tweede “loopje” in het buitenland. De eerste was een halve marathon in New York, wat een hele belevenis was, en ik ben heel benieuwd hoe de Belgen dat aanpakken. I’ll keep you posted!
es en daphNY citytrippers bij de halve marathon van NY

Liefs Esther

Een enorm enthousiaste, energieke ongeveertiger die zich op eigen-wijze door het leven beweegt. Houdt er een gezonde levensstijl op na maar is ook niet vies van een avondje doorzakken. Newyorkcitytripper, geeft yogales en loopt hard – maakt deel uit van het Runner’s world Dreamteam – en is op weg naar haar tweede marathon.

logo

Fit

WELKOM ESTHER VAN HET ´RUNNER´S WORLD DREAMTEAM’

Speciaal voor Snel Fit zal Esther van het Runner´s world Dreamteam bloggen over haar avontuur. Uit 1185 aanmeldingen is zij, met nog 3 gelukkigen, uitgekozen en worden gevolgd in voorbereiding op de Rotterdam Marathon. Volg hier haar verhaal over de trainingen onder begeleiding van Rob Veer, haar goodies van de grote sponsor New Balance en exclusieve uitnodigingen naar sportieve uitjes.

STRIKE A POSE

“Je schouders iets meer naar links en je kin iets meer naar voren. Ja, zo ja. Stil blijven staan. Staar in de lens. Zet je rechterhand in je heup en kijk alsof je dit leuk vindt. Blijf op het kruis staan!”. Het is eind november en we zijn bij de aftrap van het Runner’s World Dreamteam 2015 dat zich gaat voorbereiden op de Marathon van Rotterdam. En deze Newyorkcitytripper staat daar zomaar tussen. Van top tot teen in het nieuw en op spiksplinter nieuwe loopschoenen want New Balance heeft ons meer dan verwend. Met een wat afgetrokken bekkie, dat dan weer wel. Een net overwonnen Salmonella vergiftiging zorgt voor een wat holle blik en overhangende oogleden. Laten we het erop houden dat ik “in het echt” alleen maar mee kan vallen …

foto 1

De foto’s worden gebruikt in het tijdschrift Runner’s World waarin je vanaf heden elke maand onze progressie kunt volgen. Want het Dreamteam wordt niet zomaar in New Balance dressing gehezen. De lezers volgen ons op onze “road to Rotterdam”. Gelukkig hoeven we dit niet alleen te doen. We hebben allemaal een op maat gemaakt trainingsschema gekregen van looptrainer Rob Veer, die ons individueel zal begeleiden. “Ons” zijn 2 mannen en 2 vrouwen die uit 1185 inzendingen zijn uitgekozen om samen het Runner’s World Dreamteam 2015 te vormen. Waarom wij, waarom ik? Geen idee. De ballotagecommissie hult zich hierover in stilzwijgen maar wie weet lezen we onze motivatie nog eens ergens terug?
Runner’s World heeft op onze “road to Rotterdam” een hoop verrassingen in petto waar ik nog lang niet alles van weet maar waarover ik je zeker zal bijpraten. We verlieten de aftrap van het Runner’s World Dreamteam 2015 al met een Vip-uitnodiging voor de Bruggenloop Rotterdam op zak. En zo kwam het dat ik me 7 december meldde bij de voordeur van Feyenoord om 15 km te rennen over 5 bruggen in Rotterdam waaronder de bekende Erasmusbrug en Van Brienenoordbrug. Het leuke aan deze loop is dat je start als het begint te schemeren en niet veel later in het donker loopt. De skyline van Rotterdam is geweldig en alle lopers dragen het lampje dat ze bij hun startnummer hebben ontvangen. Ondanks de harde wind en regen en nog niet super in vorm ben ik in 1.24,59 binnen. Blij mee en mijn glow-in-the-dark medaille is een mooi vertrekpunt voor het trainingsschema dat 10 december dan toch echt begint.

foto 2De Van Brienenoordbrug, de zwaarste van de 5 bruggen

Het schema ziet er (nu nog) relaxed uit. Drie vaste trainingen in de week en geen al te gekke afstanden. Dat is fijn want ik moet er even in komen, wennen aan mijn hartslagband en horloge, keurig alle trainingen afwerken en schriftelijk vastleggen wat ik heb gedaan. Niks niet geen zin, het is koud en nat of morgen is er weer een dag. En er even bij nadenken dat ik de avond voorafgaand aan een vroege duurloop wellicht beter niet 5 glazen wijn kan drinken. Maar alles voor het doel, weer een marathon! Want die eerste was zo gaaf, dat wil ik nog wel eens mee maken.

foto 3

Liefs Esther

Een enorm enthousiaste, energieke ongeveertiger die zich op eigen-wijze door het leven beweegt. Houdt er een gezonde levensstijl op na maar is ook niet vies van een avondje doorzakken. Newyorkcitytripper, geeft yogales en loopt hard – maakt deel uit van het Runner’s world Dreamteam – en is op weg naar haar tweede marathon.