Fit

Annemijn gaat veel dieper dan een squat

Net als met veel vrouwen die bij mij trainen, heb ik een haat/liefdeverhouding met Annemijn, die je misschien wel kent van de leukste huiskamer van Alkmaar, SOEPP. Sinds een paar maanden zijn Annemijn en ik keihard aan het trainen. Op woensdag doet ze mee met Bootcamp en op zondag geef ik haar een personal training. Ja, ik ben een strenge trainer en ik weet dat ik soms veel vraag van Annemijn. Maar samen gaan we ervoor zorgen dat ze de komende maanden nóg fitter en sterker wordt. Vandaag lees je het derde gastblog van deze ondernemende moeder van twee meisjes.

x Denise


Ondertussen zijn we de Alkmaar City Run voorbij en ga ik lekker door met hardlopen. Ik zeg ‘lekker’, maar ik heb er af toe nog echt een broertje dood aan. Niet aan het hardlopen zelf, maar aan het gevoel dat ik niet meer kan. Het gevoel om stuk te gaan staat voor mij gelijk aan falen en balen……

Denise is onderweg om mij op te halen van huis. Ik zit nog op de bank zenuwachtig te zijn.  Zenuwachtig? Ja! Zenuwachtig! Waarom? Geen flauw idee!

We gaan lopend richting het park. Aangekomen bij het verlaten Westerlicht gebouw moet ik kruiwagenend het trapje bewandelen en steppend het muurtje op en af. Dit terwijl we samen bakkeleien of het nu een vis is die we zien in de vijver, of een fonteintje.

Voor ik het weet tijgeren we samen door het gras. Hoe heet deze oefening, Denise? Kruip door sluip door? Hoe dan ook….ik laat duidelijk weten dat het foundation strepen zijn op mijn wang en geen army-modderstrepen, maar doorgaan zal ik!

We rennen een stukje door naar de klok waar ik twee rondjes omheen moet sprinten daarna 40 squats, 20 lunges en 10 keer opdrukken en dit drie keer. Ik ga stuk, voel mijn benen niet meer en mijn ademhaling zit veel te hoog. Klaar, I DID IT en nog een tandje bijgezet ook. Ik mocht trots zijn op mijzelf!

“Dat stuk gaan door de inspanning die ik lever mag, en niks te maken heeft met het “niet kunnen”

Samen lopen we een stukje het park in en zo krijg ik wat “hersteltijd”. We beginnen te praten en ik vertel Denise dat ik aan de Detox-kuur van Bo ben begonnen. Zo krijgen we het over voeding, eetpatronen, patronen in het algemeen, jeugd, opvoeding, cirkels doorbreken en voor ik het weet zit ik te huilen op een bankje in het park met mijn trainer.

Klinkt sneu als ik dit zo schrijf maar het was juist heel verhelderend!

Ik ben een aantal weken geleden ergens aan begonnen omdat ik angsten wilde overwinnen en grenzen wilde verleggen. Het hardlopen is veel en veel meer geworden dan alleen maar hardlopen. Denise coacht mij door de gesprekken die we hebben en ik voel dat hardlopen ook niet alleen maar hardlopen is voor haar. Termen als genieten, hoofd leeg maken, luister om je heen, ontspanning door inspanning en niet te streng zijn voor jezelf probeert ze mij uit te leggen en te laten voelen. Dat stuk gaan door de inspanning die ik lever mag, en niks te maken heeft met het “niet kunnen”.

Ik train met iemand die het beste met mij voor heeft en die oprecht is, waarbij het niet gaat om zomaar even een uurtje rennen door het park. Het is body and mind. HEY! Ik kan zelfs een scheet bij d’r laten! Okay okay okay, te veel informatie….

Eenmaal thuis is mijn hoofd leeg, ben ik voldaan, blij en hebben we de conclusie getrokken…fonteintje. 

Liefs,

Annemijn

soepp alkmaar

print

Comments

comments

Vorig artikel Volgend artikel

Wat je misschien ook interessant vindt

Geen Reacties

Laat een reactie achter