Fit

LIANNE’S ROTTERDAM MARATHON

En zo was het ineens 10 april…De dag waarop ik na precies een jaar weer een marathon zou lopen. Het ‘marathonweekend’ begon afgelopen vrijdag al. Of eigenlijk moet ik zeggen dat het vorige week al begonnen was, want de laatste dagen is er geen dag voorbij gegaan waarop dit onderwerp niet besproken is en elke dag waren er wel minstens 5 mensen die ernaar vroegen of me alvast succes kwamen wensen.

Vrijdagavond na het werk de trein gepakt naar Rotterdam CS (samen met m’n veelste grote koffer ;)) waar ik met (medemarathon)vriendin had afgesproken om samen naar ons hotel te gaan waar we het weekend gingen slapen. We sliepen in het Mainport hotel, met uitzicht op de Erasmusbrug en vlakbij de Expo en startvakken, ideaal dus. Even fijn waren ook het bubbelbad en sauna (verrassing, gratis upgrade!) op de kamer en het enorme bed. Perfect voor (toekomstig) marathoners dus!

Zaterdagochtend na het ontbijt (stapeleeeeen) naar de Expo gewandeld om de startnummers en marathon-shirt op te halen. Al haalt tot nu toe nog geen enkele Expo het met die van New York, het is toch altijd leuk om even rond te lopen en met andere lopers te praten. Ook is mijn lijstje van marathons die ik nog wil lopen altijd weer een beetje aangevuld na daar rond te hebben gelopen, door de verschillende stands die van elke marathon daar staan. Welkom Wenen en Valencia! Maargoed, eerst nog even Rotterdam. Na de Expo, koffie en een broodje bij de Fenix Food Factory, nog even chillen op de kamer want om 15.30 was het tijd voor de AD mini marathon van 4,2km. Een rustig loopje om de spieren los te maken over een stukje van het marathon parcours. Na 24 minuten waren we weer over de finish en de tijd die ik overhad tot de pastaparty in ons hotel die avond (stapeleeeen part 2), bracht ik door in bad samen met een bruisbal en een bietensapje.

IMG_3571

Zondag was het dan eindelijk zover! De start was om 10 uur, dus rond 9 uur zijn we richting de kleedruimten en startvakken gewandeld vanaf het hotel. Toen al stonden er supporters langs de kant te wachten en was het al een feest. Tas achtergelaten in de tent en na het lied van Lee Towers, knalde het startschot en was het begonnen! Mijn plan was om rustig te beginnen en niet te veel naar de tijd te kijken. Het begin met de eerste keer over de Erasmusbrug was zo mooi en ik moest toen ook even een foto maken. Daarna weer een groepje gevonden om bij aan te haken en dat ging prima op een constant tempo. Het was wel erg warm en ik liep veel in de volle zon. Vooral in de 2e helft hoorde ik vaak de sirenes van ambulances en mensen die moesten stoppen langs de kant, dus dronk bij elke waterpost 2 of 3 bekertjes ook al had ik geen dorst. Vanaf kilometer 30 werd het zwaar, maar na 2 gelletjes kon ik weer 10 kilometer door. Ook dankzij alle mensen langs de kant en dat waren er (door het mooie weer) heel veel! Steeds als ik wandelde bij een drinkpost werd je weer toegeschreeuwd waardoor ik toch weer doorging.

De laatste 2 kilometer gingen weer zo soepel alsof ik net begonnen was (al zal het er vast niet zo uit hebben gezien ;)) en ik vloog naar de finish. And I did it again, een PR; 13 minuten er af en voor de eerste keer onder de 4 uur. Ook de ‘schade’ lijkt mee te vallen; geen blessures, blauwe tenen en ook (bijna) geen spierpijn. Het enige wat ik ervan over heb gehouden is een supermooie medaille! Nu 2 weekjes rust en herstellen en dan op naar Madrid!

x Lianne

IMG_3702


 

Lianne (Instagram: @lianne1510) is 27 jaar, woont in Alkmaar en werkt als laborant in Amsterdam. Zij is een mega fanatieke hardloper, met vele droomruns op haar naam, waaronder New York, Berlijn, Rome en zelfs de beruchte 60 km van Texel. Lianne blogt voor Snel Fit over haar runs en de trainingen ernaar toe.

print

Comments

comments

Vorig artikel Volgend artikel

Wat je misschien ook interessant vindt

Geen Reacties

Laat een reactie achter