Fit

ANNEMIJN OVER HAAR FAALANGST

Net als met veel vrouwen die bij mij trainen, heb ik een haat/liefdeverhouding met Annemijn, die je misschien wel kent van de leukste huiskamer van Alkmaar, SOEPP. Sinds een paar weken zijn Annemijn en ik keihard aan het trainen. Op woensdag doet ze mee met Bootcampen op zondag geef ik haar een personal training. Ja, ik ben een strenge trainer en ik weet dat ik soms veel vraag van Annemijn. Maar samen gaan we ervoor zorgen dat ze de komende maanden fit en sterk wordt. Vandaag lees je het tweede gastblog van deze ondernemende moeder van twee meisjes.

x Denise


I feel good tadadadadadada I knew that I would tadadadadadada so good PAM! PAM! so good……

Dit gooi ik in de groeps-app na onze bootcamp training van afgelopen woensdag. Ik ben op dit moment drie “personal trainingen” en twee “bootcamp trainingen” verder en ik begin verschil te merken. Fysiek en mentaal. Hoewel ik voor de training een zenuwachtig gevoel bij mijzelf ontdekte en ik heus nog als een hijgend paard achter de groep aan hobbel, merk ik dat mijn mindset begint te veranderen en dat dat een positieve invloed heeft op mijn prestatie. Faalangst mensen….faalangst sucked en zorgt er vaak voor dat ik dingen uit de weg ga. Die faalangst daar ben ik klaar mee en juist daarom ben ik deze uitdaging met mijzelf aangegaan. Iets doen wat ik zo intenst stom vind omdat…en hier komt het….ik DENK dat ik het niet kan en dan ontdekken dat het best lukt, ik het misschien wel kan, sterker nog het wellicht leuk ga vinden! Dat laatste zou toch wat zijn…..

Ik ben moeder van twee heerlijke, lieve, energie opslurpende, draakjes en wil deze prachtige wezentjes heel graag het goede (voorbeeld) meegeven. Angsten overwinnen, grenzen verleggen, je hart volgen, authentiek durven zijn en vooral lief zijn voor jezelf. Hardlopen is voor mij letterlijk en figuurlijk grensverleggend.

Terug naar de training… Denise laat ons luidkeels weten dat we tijdens het 10 minuten traplopen al onze spieren gebruiken, waarop ik nog harder terugroep dat het vooral mijn hartspier is die het zwaar te verduren heeft! Denise heeft mij al wat keren laten weten dat ze mij zo lekker explosief vindt en dat klopt. Humor is ook mijn enige redding tijdens deze kwelling. Hardlopend terug naar ons meetingpoint hoor ik de meiden nog steeds met elkaar praten alsof ze een gezellig theekransje houden. Hoe dan??? Ik blijf gefocust, doe mijn ding en blijf mijzelf aanmoedigen. Terug op basis doet mijn hart een klein sprongetje (meer redt het namelijk niet meer), ik heb de groep best goed bijgehouden! Waar een wil is is een weg. To be continued…

x Annemijn

print

Comments

comments

Vorig artikel Volgend artikel

Wat je misschien ook interessant vindt

1 Reactie

  • Antwoord Kirsten 03.03.2016 bij 09:27

    Trots op je Annemijn

  • Laat een reactie achter