Fit

LIANNE OVER DE EGMOND HALVE MARATHON

In deze loop had ik al maanden zin, vooral omdat de edities van vorig jaar en dat jaar ervoor zo leuk waren en ik daar heel lekker gelopen had. Ik had goed getraind, veel beter dan voor de Halve Marathon van Amsterdam afgelopen oktober en ik zou mijn tijd van toen zeker wel verbeteren.

Tot gisteren snapte ik ook nooit zo goed waarom de Egmond Halve Marathon bekend staat als een zware halve marathon. Daar ben ik inmiddels achter gekomen. Zondagmorgen vertrokken (hardloop)vriend Eric en ik rond 10.45 met de fiets vanuit Alkmaar richting Egmond. De zon scheen, geen regen en de wind leek (vanuit mijn raam) wel mee te vallen. Broodje pindakaas, kwark met banaan en rozijnen, banden opgepompt, fietsmandje extra goed vastgemaakt en we waren klaar om te gaan. Door de stad en langs de ijsbaan waar alle mensen in de pendelbussen werden ‘gepropt’ en dan ben ik altijd blij dat ik op fietsafstand woon. Helaas hadden we de rest van de weg naar Egmond zulke harde tegenwind, dat we al half kapot bij de sporthal aankwamen. Maar na een banaan en appeltje ging het eigenlijk wel weer prima, dus startnummer op en de tassen inleveren.

Bij de startvakken was het allemaal erg goed geregeld en in no-time gingen we de matten over en was het begonnen. Het eerste stuk ging wel goed, totdat we door het gewijzigde parcours al heel snel het strand opgingen waar ik Eric ook al kwijt was. Ik zat er nog niet helemaal lekker in en ook mijn ademhaling was nog niet ‘gewend’ aan het rennen op dat moment. De volgende 7 km op het strand stond er (zoals iedereen denk ik inmiddels wel weet ;)) een hele harde tegenwind. Ik vind wind tijdens het lopen niet heel erg, in ieder geval beter dan regen, maar met zoveel tegenwind heb ik altijd het idee dat ik op de een of andere manier te veel lucht binnenkrijg en mijn longen dan helemaal opgeblazen zijn. Ik heb geen idee of dat aan mij ligt of dat andere mensen dat ook hebben, ik heb er in ieder geval nooit iemand anders over horen klagen haha.

image3 (2)

Als je het strand opgaat, moet je er ergens ook weer af, dus toen dat eindeloze strand eindelijk voorbij was, was er ook nog de strandafgang. Het verbaast mij eigenlijk niets dat de hoeveelheid mensen die daar staat gelijk of groter is dan het totale aantal toeschouwers van het hele strand bij elkaar. Het is bijna niet te doen om die heuvel dan nog op te moeten rennen door dat mulle zand en dat zal er (onder andere bij mij) vast wel lachwekkend uit zien 😉 Het laatste stuk van 13 kilometer door de duinen vloog vervolgens 10x zo snel voorbij. Waarschijnlijk omdat het een makkie was in vergelijking met de eerste ‘helft’. Het is daar helaas niet meer gelukt om de schade in te halen, daarvoor was er bij mij echt geen kracht meer over. Maar uitrennen deed ik wel, in 2 uur en 5 minuten!

image2 (1)

Op naar de Vondelparkloop volgende week, met hopelijk minder wind ☺

x Lianne

Deed je ook mee? Laat ons hieronder weten hoe jij het ervaren hebt..!

print

Comments

comments

Vorig artikel Volgend artikel

Wat je misschien ook interessant vindt

Geen Reacties

Laat een reactie achter