Fit

ESTHER VAN HET RUNNER’S WORLD DREAMTEAM DOOR DE SCAN IN HET ENERGYLAB

Speciaal voor Snel Fit zal Esther van het Runner´s world Dreamteam bloggen over haar avontuur. Uit 1185 aanmeldingen is zij, met nog 3 gelukkigen, uitgekozen en worden gevolgd in voorbereiding op de Rotterdam Marathon. Volg hier haar verhaal over de trainingen onder begeleiding van Rob Veer, haar goodies van de grote sponsor New Balance en exclusieve uitnodigingen naar sportieve uitjes.

RISE AND NOT SO SHINE

Mijn wekker en telefoon staan ingesteld om 04.00 uur. Vlak voor Kerst gaan we weer een dagje op pad met het Runner’s World Dreamteam. Om 09.00 uur worden we verwacht bij het Energylab in Paal-Beringen in Belgie. Omdat de wekker zo vroeg staat slaap ik niet. Dat is niet logisch, maar hier spreekt een yogajuf met neurotische trekjes. In Uitgeest haalt Ramiro, de redacteur van Runner’s World Magazine mij op. Op het perron ren ik vlug richting het tunneltje onder het station door (bah, ik haat spoortunneltjes, zeker midden in de nacht) naar de voorkant van het station. Geen Ramiro. En dan kijk ik nog eens goed om me heen. Dit lijkt toch wel heel erg op Castricum. Voor de zekerheid ren ik – weer door het tunneltje – terug naar het perron en dan weet ik het zeker; ik ben in het holst van de nacht uitgestapt op een plek waar ik echt niet moet zijn. Ramiro reageert relaxed “ik kom er aan” en mompelt iets van “wij zeggen op de redactie altijd als het makkelijk was kon iedereen het wel” maar wat zal hij van me balen.

ENERGYLAB

Wel eens, na een doorwaakte nacht, op een loopband gestaan terwijl er elke 5 minuten in je oor wordt geprikt om een druppel bloed af te nemen? Hijgend op een loopband onder drie joekels van TL bakken met een draaiende camera op je gericht? Terwijl vier mannen je met de armen over elkaar op staan te nemen? Vaag vang ik iets op over zuinig lopen. Over lactaten. Het is warm en ik ben heel blij met het luchtige loopsetje dat New Balance mij nog even heeft opgestuurd. Mijn hartslagmeter piept, huh, zit ik al zo hoog? De blik maar weer naar voren gericht. Daar hangt een tv met beelden van de Rotterdam Marathon van afgelopen april. Ook ik ging daar juichend over de finish, geen man met de hamer gezien. Maar nu dan, ik zit er na 10 minuten al helemaal door heen. We zijn met het Dreamteam bij Energylab voor een conditietest op een loopband. Uit de bloedstalen wordt onze melkzuurconcentratie gemeten en na afloop krijgen we een overzicht mee naar huis waarin onze hartslagzones voor de verschillende trainingsvormen staan genoteerd. In het kort komt het er op neer dat ik nu weet binnen welke hartslagzones ik moet trainen om mijn basis uithoudingsvermogen te verhogen. En dat is nodig ook want waar het wel snor zit met mijn intensieve uithouding en maximale prestatievermogen heb ik in de basis nog een hoop te doen. Voor mij betekent dat ik nu echt moet overgaan op het lopen van lange langzame duurlopen met een hartslag die niet boven de 150 uitkomt. Als toetje toe mogen we onder een DXA scan waarmee een analyse van de lichaamssamenstelling wordt uitgevoerd. Gelukkig ziet dat er wel goed uit, ik heb niets te klagen over mijn BMI en botdichtheid en de verdeling van mijn spiermassa.

energylabDe DXA scan bij het Energylab

RUNNERSDIP

Ik verkeer in een soort van lopersdip en kom maar niet in mijn ritme qua trainen. Half december krijg ik wat last van mijn rechtervoet. Wat ik eerst wijd aan mijn nieuwe beauties van laarsjes met een vrij hoge hak, waarop ik gelijk een halve dag door het centrum van Utrecht heb gelopen. Daarna denk ik dat het door mijn nieuwe sneakers komt. Maar als ik ’s nachts wakker word van een pijnscheut onder mijn voet vrees ik ineens het ergste. Ik google op hielspoor, stop resoluut met rennen en maak een afspraak met een fysiotherapeut. Gelukkig sluit hij hielspoor uit, mijn korte kuitspier is gestressed. Waarschijnlijk doordat ik op nieuwe loopschoenen gelijk en de Bruggenloop ben gaan doen en een week later een trail van 17 km. Zit iets in. Dry needling is het antwoord op mijn kwaal en ik voel direct verbetering. Na 10 dagen niet rennen liep ik vandaag een rustige duurloop van 11 km en dat ging prima. En wat was het heerlijk buiten, in mijn uppie, muziekje op, de lucht was blauw, het zonnetje scheen … nog twee van dit soort loopjes en ik ben er klaar voor om mijn trainingsschema – maar nu echt – weer op te pakken. Als ik thuis kom heb ik een mailtje van Rob Veer, de looptrainer van ons Dreamteam. Of ik wat vaker wil mailen hoe het gaat.

na marathon rdamKort na de finish van de Rotterdam Marathon

LASTIG, LASTIG

Het eerstvolgende loopevenement dat gepland staat is de halve marathon van Egmond. Een stoere loop zonder al te veel toeters en bellen. Ik ken het gebied goed want train er regelmatig. Nu moet ik kiezen of ik daar een, voor mij beetje acceptabele tijd ga lopen (zo rond de twee uur), of dat ik deze klassieker ga gebruiken als lange langzame duurloop waar ik op een hartslag rond de 145/150 ga lopen. In dat geval zal ik er een heel stuk langer over doen. Lastig lastig, ik ben er nog niet uit. En twee weken later gaan we weer met het heel gezellige Runner’s World Dreamteam op stap. Er is genoeg tijd om bij te praten want we reizen voor een halve marathon af naar België. Dat wordt mijn tweede “loopje” in het buitenland. De eerste was een halve marathon in New York, wat een hele belevenis was, en ik ben heel benieuwd hoe de Belgen dat aanpakken. I’ll keep you posted!
es en daphNY citytrippers bij de halve marathon van NY

Liefs Esther

Een enorm enthousiaste, energieke ongeveertiger die zich op eigen-wijze door het leven beweegt. Houdt er een gezonde levensstijl op na maar is ook niet vies van een avondje doorzakken. Newyorkcitytripper, geeft yogales en loopt hard – maakt deel uit van het Runner’s world Dreamteam – en is op weg naar haar tweede marathon.

logo

print

Comments

comments

Vorig artikel Volgend artikel

Wat je misschien ook interessant vindt

Geen Reacties

Laat een reactie achter